بزرگترين پزشك قرن ششم و كسي كه به قول بيهقي علم طب و ساير علوم مسلط بوده است. مدتي از عمر خود را در خراسان و مدتي را در خوارزم بوده است. 
ولادت او به سال 434 در جرجان و وفاتش به سال 531 در مرو اتفاق افتاد.
علم حديث را از امام ابوالقاسم مشيري فرا گرفت و علم طب را از ابي الصادق آموخت.

اهميت جرجاني به دو دليل است:
1ـ اولين كسي بوده بعد از ابن سينا كه آثار خود در همه ي مباحث علم طب چنان چه قدما مي انديشيدند با تحقيقات و مطالعات جديد مورد مطالعه قرار داده است.
2ـ مهم ترين آثار طبي او در زبان فارسي پديد آورد.

از كتاب هاي معروف ايشان: اغراض، ذخيره، يادگار، كتابي در رد بر فلاسفه، كربيوم و ليله و وصيت نامه.
كتاب ذخيرة خوارزم شاهي كه سيد اسماعيل آن را به سال 504 به نام قطب الدين محمد بن انوشتكين خوارزم شاه به فارسي نوشته از زمان تأليف به بعد همواره جزء اركان كتب طبي شمرده مي شود. اهمتي اين كتاب به اين دليل است كه به زبان فارسي تأليف شده است. ذخيره در 12 مجلد است كه هر كتاب خود به چند باب و فصل تقسيم شد، ايشان در اواخر عمرشان ذخيره را به عربي ترجمه كردند.